O myśleniu (2)

Wymyślać można wiele rzeczy i siebie od nowa, stosownie do okoliczności, no i możliwości. Można też poddać się porażającej bezmyślności, która niesie ze sobą często nawet bardzo poważne konsekwencje. Jedno małe, krótkie zagapienie się i może dojść do wypadku, jakiejś tragedii, katastrofy. Część rzeczy wykonujemy przecież automatycznie i mechanicznie, wręcz bez jakiegokolwiek myślenia, zupełnie tak, jakby to nasze nogi i ręce sterowały czynnościami, takimi na przykład jak prowadzenie samochodu. Z drugiej strony są sytuacje, że gdy tylko zaczniesz się nad czymś zastanawiać, nie działasz automatycznie, to możesz sobie narobić tylko kłopotów, dlatego czasami nie warto zbyt wiele myśleć i kombinować, bo przecież cokolwiek wymyślimy, to życie i tak przyniesie jeszcze inne rozwiązania. Życie zaskoczy nas albo swą różnorodnością, albo powtarzalnością, bo przecież historia lubi się powtarzać, a co za tym idzie – myśli lubią się powtarzać, dolatują do jakiegoś kresu i znikają gdzieś w otchłani lub wracają, często ze zdwojoną siłą, intensywnością i bombardują nas z całą mocą. Wtedy przytłoczeni toniemy w gąszczu myśli i wydaje nam się, że lepiej byłoby tonąć, ale w gąszczu bezmyślności, głupoty, absurdu, śmiechu.

Myśli nas oszukują. Nie żyjemy jedną historią, gdyż ona – historia ciągle się zmienia, i nawet powtarzana, ulega nieustannym modyfikacjom. To stwierdzone naukowo. Wraz z czasem umyka nam wiele faktów, drobiazgów, ale w ich miejsce pojawiają się nowe rzeczy, czasami budowane tylko na potrzeby jakiejś opowieści, którą chcemy uczynić ciekawą i atrakcyjną dla słuchacza, innym razem zupełnie nieświadomie miksujemy ze sobą zupełnie inne historie, tworząc inną, w zasadzie już prawie nową. 

Wbrew pozorom ważne jest to, o czym myślimy, zatem… „Uważaj na swoje myśli, stają się słowami. Uważaj na swoje słowa, stają się czynami. Uważaj na swoje czyny, stają się nawykami. Uważaj na swoje nawyki, stają się charakterem. Uważaj na swój charakter, staje się przeznaczeniem” (Frank Outlaw).