Nieodwracalne

Są rzeczy, głupoty, kretyństwa, które można odwrócić, z łatwością lub nawet ze sporym wysiłkiem, ale jednak można się z nich wycofać i w zasadzie wrócić do punktu wyjścia. Wszystko jest resetowane i ponownie uruchamiane, i okazuje się, że najczęściej dobrze działa. Są też i takie rzeczy, których odwrócić się nie da, bowiem powodują trwałe, nieodwracalne zmiany, a wtedy nic już nie jest takie samo i nikt już nie jest taki sam. Nie pomoże reset, a ponowny start tylko szybciej doprowadzi do podobnej sytuacji sprzed resetowania. W takim przypadku wszelkie próby odwrócenia nieodwracalnego są tylko swoistym miotaniem się, brakiem akceptacji zaistniałych faktów, tego, co zaszło, nastąpiło.

Lepiej mieć do czynienia z rzeczami odwracalnymi, jednak na to, co i jak się dzieje, nie zawsze ma się wpływ, a nieodwracalność pewnych procesów może wręcz sprawić, że w końcu pójdzie się do przodu i wybierze w obszary, o których by się nawet nie pomyślało, gdyby była możliwość powrotu do tego, co już było i co zna się bardzo dobrze. Niejednokrotnie po prostu wygodniej jest tkwić w tym, co się zna, co jest oswojone oraz bezpiecznie przewidywalne niż rzucać się w nowe, niewiadome, niepewne, nieznane i w zasadzie też nieprzewidywalne. Jest też i tak, że z czasem, wraz z upływem lat i w miarę starzenia się, coraz mniej się chce, w tym i coraz mniej chce się cokolwiek zmieniać, bo zmiany zawsze wywołują sporo zamieszania, którego na ogół chce się uniknąć. I choć najczęściej nie ma się wpływu na to, co zrobią i jak zachowają się inni ludzie, to jednak można mieć i ma się wpływ na to, czy chce się to znosić. Każdy ma wpływ na to, co robi lub czego nie robi i ostatecznie ponosi konsekwencje swych decyzji oraz rozstrzygnięć lub ich zaniechania. Wbrew pozorom nie zawsze najgorszym rozwiązaniem jest nieodwracalne, tak samo jak nie zawsze lepiej, by wszystko było odwracalne.

Zawłaszczanie

Są rzeczy, które ci się należą, niemal tak, jak psu kość, ale są i takie, które są tylko jakąś możliwością, jednym z wielu wariantów, żadną koniecznością ani tym bardziej pewnością. Coś się zdarza i zdarzać powinno, a coś innego nie, gdyż jest tylko opcją, chcianą lub niechcianą.

Niektórzy ludzie mają duży problem z rozróżnieniem tego, co naprawdę im się należy, a co tylko może być ich udziałem, ale wcale nie musi. Aby osiągnąć to, co chcą mieć, zawłaszczają sobie to, co wcale do nich nie należało, nie należy i należeć nie będzie. Są jak pasożyty żyjące na innych organizmach. Niektóre tak bardzo zajadłe i agresywne, że potrafią niemal całkowicie zniszczyć swego żywiciela, by potem przenieść się na innego. Dzieje się tak dlatego, że zawłaszczanie nigdy nie było i nie jest procesem przyjaznym ani pokojowym; jest przemocą wyrządzaną komuś, by zagarnąć jak najwięcej dla siebie i by mieć, najlepiej na wyłączność. W zawłaszczaniu chodzi bowiem o to, aby kogoś czegoś pozbawić, i to nawet wówczas, gdy tego wcale nie musi ani nie potrzebuje się mieć. 

Są rzeczy, które wszyscy wspólnie mogą użytkować i tym samym posiadać, choćby tylko na jakiś czas, przez chwilę, niekoniecznie od razu na wyłączność, własność oraz w całości, ale w jakiejś drobnej części i na wspólnej przestrzeni. Najpierw jednak musimy się wyzwolić spod konieczności zagarniania wyłącznie dla siebie, czyli niejednokrotnie wręcz zachłannego, bezmyślnego i krzywdzącego innych zawłaszczania.

Niesprawiedliwość

Nikt nie lubi, nie chce i nie powinien być przez nikogo ani przez nic, np. jakąś instytucję, firmę lub przedsiębiorstwo, niesprawiedliwie potraktowany. Każdemu należy się szacunek i poszanowanie godności, bez względu na wyznawane poglądy i religię, rasę, pochodzenie, orientację seksualną, status społeczny i materialny oraz wszelkie inne różnego rodzaju odmienności. 

Jeśli na coś się umawiasz, to umowy dotrzymuj, a jeśli nie możesz, to renegocjuj umowę. Jednostronne zerwanie umowy w dowolnym momencie i bez żadnych zapowiedzi oraz uprzedzeń, bez okresu wypowiedzenia jest niesprawiedliwe i z pewnością tak zostanie odebrane przez osobę, którą spotkała taka sytuacja. A na niesprawiedliwość ludzie zwykle nie pozostają obojętni, gdyż po prostu czują się oszukani i to uczucie szybko nie przechodzi, nie mija. Czymś innym są drobne oszustwa, a czymś innym jawna niesprawiedliwość, którą wymierza się innym w imię własnych interesów i korzyści albo też z chęci, najczęściej niewspółmiernego do winy, ukarania za rzeczy zawinione lub tylko urojone, jednostronnie właśnie tak postrzegane. 

Niesprawiedliwość to krzywda boleśnie zadana, która raz wyrządzona, z pewnością zostanie zapamiętana, bo gdy nawet uda się ją jakoś naprawić, a może nawet i przebaczyć, o tyle trudno będzie zapomnieć uczucia, wrażenia i emocje, które temu towarzyszyły. Trzeba przy tym pamiętać, że posługujący się niesprawiedliwością, mogą nazywać się sprawiedliwymi, prawymi i uczciwymi. Mogą to robić, bo to ich punkt widzenia na siebie i to, co tymi pojęciami nazywają. Mogą oszukiwać siebie i innych, myśląc, że nikt poza nimi nie wie, o co chodzi. 

Niesprawiedliwość to zła gra, którą lepiej jak najszybciej przerwać.