Zysk i strata

Gdy coś zyskujesz, to coś innego tracisz, a gdy coś tracisz, to coś innego zyskujesz. Nie zawsze od razu jest to takie klarowne i widoczne, ale tak to działa, i nigdy nie jest inaczej. Gdy rodzi się nowe, to stare musi odejść lub zmienić się na tyle, by nie być już tym, czym było wcześniej. Zyskać można bardzo wiele, tak samo, jak i stracić, a wszystko to niemal w jednej chwili. Czasami nie wiadomo co jest lepsze od czego, gdyż są straty, po których jeszcze więcej się zyskuje niż straciło, ale bywają też takie zyski, na których ostatecznie bardzo wiele można bezpowrotnie stracić. Nigdy na początku nie jest jasne to, co jest czym, co z czego wyniknie i jak się dalej potoczy. Życie to jedno wielkie ryzyko, w którym zysk i strata stale się ze sobą przeplata.

Niedopasowanie i niedopasowani

Można coś do czegoś niedopasować, ale zwykle wówczas nie jest to wielkim problemem, choć może nawet tragicznie wyglądać. Można też być z kimś niedopasowanym i wtedy dość szybko z pozoru prosta droga nagle staje się ciężka, ponieważ ciągle zamiast z góry na dół, jest tylko pod górę.
Niektórzy nieustannie próbują sztuki dopasowania kogoś lub czegoś do siebie albo też siebie do kogoś lub czegoś. I to się czasami nawet dość dobrze udaje, jednak najlepiej wtedy, gdy na swojej drodze życia nie spotka się osoby, z którą relacja będzie tak prosta, że z łatwością będzie można określić ją jako nadawanie na tych samych falach.
Jeszcze inaczej może być w przypadku niedopasowanych osób, które znalazły się w niewłaściwym miejscu i czasie oraz w niewłaściwych okolicznościach i pośród nieodpowiednich ludzi. Wówczas trudno jest normalnie funkcjonować. Życie staje się tylko konieczną i zwykle też nieprzyjemną egzystencją. 
Niedopasowanym żyje się trudniej, bo zwykle nikt ich nie rozumie, a i oni nie za bardzo rozumieją to, dlaczego muszą być dopasowani do kogokolwiek lub czegokolwiek. Bez dopasowania nie da się jednak żyć normalnie. Niedopasowani są jak kosmici, którzy wylądowali na przypadkowej planecie i nie wiedzą jak się na niej odnaleźć. Ponieważ samo miejsce raczej ich nie znajdzie, dlatego najlepiej gdyby poszukali dla siebie odpowiedniego, przyjaznego otoczenia z właściwymi ludźmi, co konieczne jest dla osiągniecia zadowolenia z siebie i z życia. Funkcjonowanie w nieprzyjaznym środowisku jest możliwe, ale bardzo energochłonne i wyczerpujące. Rzadko przynosi radość i szczęście. Najczęściej rodzi zupełnie niepotrzebne problemy, których można uniknąć, gdy tylko zacznie się poszukiwania właściwego dla siebie miejsca do życia. 

Wola

Często zdarza się, że wola wcale nie jest w sposób oczywisty i jednoznaczny dobra. Może być też zła, choć wtedy zazwyczaj wcale na taką nie wygląda. Udaje tę dobrą, bo do twarzy jej z dobrocią, chociaż jest jej dokładnym przeciwieństwem. I nawet niewidoczna, zła wola potrafi ludziom psuć krew. Powoli i delikatnie wkracza do krwioobiegu i roznosi się po całym organizmie, zatruwając go od środka. A na zewnątrz wszystko jest w porządku. Na twarzy osoby ze złą wolą może nawet gościć uśmiech. A co? Dlaczego nie?
Zła wola może zniszczyć nawet to, co się jeszcze nie zaczęło. Wola jest niczym intencje, które też mają swoje dobre lub złe zabarwienie. Jeśli zakładamy, że ktoś jest dobry i nie chce nas skrzywdzić, to się nie boimy i czujemy pewnie. Jeśli tylko pomyślimy, że ktoś na nas czyha i chce naszej krzywdy, zguby, wówczas zaczniemy się denerwować, stresować, a nawet bać. Poczujemy się niepewnie. Ostatecznie możemy też doprowadzić do niekontrolowanego gniewu i jego wybuchu, gdyż w końcu dojdzie do kumulacji złych emocji i trzeba będzie coś z tym zrobić. Aby temu przeciwdziałać, należy myśleć pozytywnie, mieć otwarty umysł i – zwłaszcza z góry – nie zakładać, że ten, kto do nas podchodzi ma (tylko i wyłącznie) złe intencje.
Oczywiście nie można być także naiwnym w swoich wierzeniach, że wszyscy są dobrzy, dlatego zawsze należy być czujnym, rozważnym i dokładnie obserwować bliższe lub dalsze otoczenie ludzi wokół siebie.
Schodźmy z drogi tym, którzy kierują się złą wolą, ale jednocześnie takim ludziom nie ułatwiajmy życia, bo wówczas tylko utwierdzą się w przekonaniu, że ich postępowanie jest właściwe, a przecież wcale takie nie jest i nie o to chodzi.