Pamiętliwy

Oczywiście lepiej nie być pamiętliwym, roszczeniowym i kłótliwym, lepiej w ogóle niczego nie roztrząsać, a już szczególnie w nieskończoność, i grubego nie rozmieniać na drobne, ale nie zawsze jest to możliwe. Bo czasami, gdy coś zaboli i wejdzie do głowy, to po prostu w żaden sposób nie chce wyjść i męczy, drąży dziurę z ledwo widocznej szparki. A gdy ból zapada głęboko w pamięć, wówczas – by nie zamęczyć siebie i otoczenia – trzeba szukać ukojenia. Nie zawsze jednak możliwe jest wyciszenie, zatem dobrze jest się czymś zająć i myśli skierować na inne tory. Może być ciężko, bo zajętej rozpamiętywaniem silnych emocji głowy, nie da się łatwo rozkojarzyć byle czym. 

Z drugiej strony zapominanie o wszystkim też nie jest dobre, zwłaszcza gdy zbyt szybko umyka to, co było dobre. Ciekawe, że o wiele łatwiej i szybciej zapominamy o wszystkim co dobre, co dostaliśmy od innych niż o tym, co sami daliśmy. Gdy zapomnimy o tym, co złe, to może i śpimy spokojnie, ale wówczas skazujemy się też na powtarzanie tych samych błędów.