Są kraje, w których
kradzież jest zjawiskiem powszechnym i codziennym, niemal normalnym, jakby
elementem składowym całości, gdzie ludzie dla bezpieczeństwa zabudowują okna
kratami, wzmacniają zewnętrzne drzwi wejściowe do mieszkań i domów oraz
instalują alarmy podłączone do centrali jakiejś firmy ochroniarskiej. Nic nie
jest bezpieczne. Wszystko może zniknąć i to w oka mgnieniu, gdy tylko
pozostanie bez kontroli i stałego nadzoru. Czasami nawet nie pomagają
zabezpieczenia czy też powszechny niemal wszędzie monitoring. Zuchwałość jest
ogromna, taka, że niejednokrotnie aż chciałoby się wiedzieć skąd się bierze i w
jaki sposób powstaje. Czy może jest to wynik konkretnego wychowania w
określonej kulturze, tradycji, wierze albo wręcz braku wychowania i
jednoznacznego potępienia tego zjawiska, powszechnego przyzwolenia i
wybaczenia, pogodzenia z faktem, że istnieje i jest obecne? Czy bierze się z
biedy lub niedostatku, gdy potrzebuje się więcej, a ma się zbyt mało? Odpowiedzi
wcale nie są jednoznaczne ani oczywiste. Faktem jest, że kradzież nie wszędzie
jest powszechna i że są kraje, w których sprzedawany w sklepie towar wystawiany
jest na zewnątrz, bez stojącego obok policjanta albo chociaż ochroniarza, i nie
znika, nie jest kradziony, a ludzie, ci co go chcą mieć, biorą towar do rąk i
idą z nim do kasy, by zapłacić stosowną należność. To jest możliwe. To działa. Dlaczego
nie wszędzie?
Mówią, że kradzież nie popłaca, ale niestety to nie zawsze jest prawdą, chociaż powinno. Bywają sytuacje, w których uczciwość jest głupotą lub właśnie w ten sposób jest traktowana.
OdpowiedzUsuńSą kraje, w których ludzie, nawet ci nisko mieszkający, nie mają w oknach firan. Nie izolują się od świata zewnętrznego, nie zasłaniają, ponieważ nie mają niczego do ukrycia i nie muszą ukrywać, i czują się bezpieczni, bo wszyscy mają podobnie, i nikomu nie przychodzi do głowy, że może to być zachętą do kradzieży. Zatem są miejsca, gdzie okazja nie czyni złodzieja, bo w ten sposób pojęcia okazja po prostu nikt nie rozumie.
OdpowiedzUsuń