Wykluczony

Nieustannie wszystko się zmienia, zaczyna od nowa i trwa do następnej zmiany. Stale kończy się to, co już dobrze znane, nauczone, oswojone. Odchodzi raz na zawsze, a ty nawet  na chwilę nie możesz zatrzymać się, by odpocząć, a co dopiero wysiąść z tego pędzącego pociągu zmian. Od postoju do zastoju droga jest bliska. Zatrzymanie oznacza zaległości rosnące każdego dnia, a nawet godziny. Nie da się nadrobić straconego czasu, dlatego z wszystkim, co się wokół ciebie dzieje, musisz sobie radzić na bieżąco. Musisz nadążyć za ciągle uciekającym życiem, gonić je, choćby i z opóźnieniem. To bardzo, bardzo męczące…
A gdy zdarzy się, że nie będziesz rozumiał i umiał nowego, to wówczas staniesz się nieprzystosowany. Od tego momentu zacznie się pogłębiać twoja niewiedza, aż w końcu, nawet w teoretycznie najprostszych rzeczach, staniesz się zupełnie nieporadny, wręcz niedołężny i – co najgorsze – nikomu niepotrzebny. Będziesz wykluczony.